HUGO KAAGMAN  STENCIL KING
Kaagman Eilanden Van september tot december 2000 heeft Kaagman in het Europees Keramisch Werk Centrum in Den Bosch aan een nieuw concept gewerkt: 1000 Eilanden. Geïnspireerd door reizen naar de eilanden in de Caribische zee heeft hij zich bezig gehouden met het geografisch verschijnsel van ondergelopen berggebieden. De aardkorst was eerder een uitgangspunt voor computer prenten, waarbij cartografische elementen naar eigen inzicht werden toegepast. Nu had Kaagman zich als doel gesteld deze beelden drie dimensionaal uit te werken. Klei is daar als middel zeer geschikt voor, omdat klei in feite geërodeerde rots is. Het heeft natuurlijke structuren als eigenschap in zich, de chamotten zijn als kiezels in een weerbarstige landschap. De gestolde vulkanische massa’s bestaan uit gebakken slib. Rivieren en ravijnen doorsnijden de aardkorst, grotten en wegen vormen routes, bergtoppen en stranden als bakens in een imaginair landschap. Eilanden zijn als ze bewoond zijn kleine vaak geisoleerde gemeenschappen, dorpjes, wegen, stranden en grotten. Kaagman heeft hier zijn fantasie over laten gaan en miniatuurwerelden geschapen, waar we op weg kunnen dromen. We worden Robinson Crusoe of Columbus en ontdekken vakantieparadijzen en belastingparadijzen. Een drie dimensionale atlas is het resultaat. Keramiek, waarin de eigenschappen van klei optimaal gebruikt zijn. De structuur van de natuur, gepolijst en gekleurd door glazuur. Elk eiland is anders, verschillende interpretaties en uitwerkingen zijn toegepast. Of het nu cartografisch, geografisch of architectonisch is.
"Island for rent" onderscheidt zich door zijn schaal. Op een korrelige en zanderige ondergelopen bergtop staat een huis, kapot geschoten door een conflict. Het eiland is doorboord door kogelgaten als een apocalyptische herinnering aan Sarajevo. Het is etnisch gezuiverd en onbewoonbar gemaakt. De eigenaren willen er echter niet vanaf , het is niet te koop, alleen te huur. "Cartographic Island" is wat de titel al zegt. Een driedimensionale bodemkaart met kleurvlakken, die eigenschappen weergeven, die we zelf moeten raden. Afwisselend gebruik van onder en bovenglazuur geven glans en matheid aan de vlakken, waardoor de intensiteit van de kleur varieert. Steden zijn grafisch weergegeven, wegen en rivieren vormen patronen. "Treasure Island" bestaat uit drie halve bollen, die bewoond zijn. De huizen vormen nederzettingen, die met een ringweg aan elkaar verbonden zijn. Er is echter iets gebeurt, een aardverschuiving heeft de ringweg afgebroken. Het is niet meer mogelijk droog de kerk te bereiken. Onder de afgebroken brug is een gifdump, blijkens de bewegwijzering. Ergens moet de schat zijn , het blijft een raadsel. "Che Guevare Island" dankt zijn naam aan zijn ontstaan. Het eiland begon als een in slib geperste vorm van het hoofd van El Commandante. Leerhard is het opgebold tot een eilandvorm, gepolijst en biscuit gebakken op 1180 graden Celsius. Op deze vorm is en zwarte roetlaag van onderglazuur gespoten, die zich vastzette in de structuren. Een heftige douche van puur regenwater zorgde voor een fijn gedetailleerde erosie, die verstold is door transparante glazuur. Het eiland is glad, maar ziet eruit als een vacht met haartjes. Het beeld van Che is niet meer te herkennen, het lijkt eerder een dier. Gelukkig is er enig houvast in de vorm van een handvat.